Baikal
juli 13, 2008
Irkutsk, 21.45u
Wat een geweeeldige dag vandaag! Ik was een beetje ongerust over het heen-en-weren naar het Baikalmeer, maar alles verliep zo goed. Ik ben Peter, Suzanne en Fausto eeuwig dankbaar voor de fijne tijd die we samen hebben gehad. 
Om zes uur moesten we al op vanmorgen, de provodnika joeg ons even flink op. Toen we de trein uitstapten stond daar Sergej met mijn treinkaartje en info over hoe ik naar Lake Baikal kan komen. De eerste Rus die Engels kan. En ook goed Engels. Dan direct naar het hostel van Fausto, waar de lieve herbergin ons voorzag van koffie en broodjes. Met enig zoeken en rondwandelen door Irkutsk het busje gevonden dat naar Litvinanka reed. Het Baikalmeer is groot. 
En koud. 
Heul koud. 
En ongelooflijk! Lees maar. 
Bijvoorbeeld de zoetwaterzeehonden zijn heel ongelooflijk: 
De mensen vissen en drinken uit het meer. Wat moeten ze zich rijk voelen. Ik wou dat die oliepijpleiding er niet lag… 
In het bijzijn van starende russen aten we iets tussen een omelet en een pannenkoek in. Daarna ging ik met Fausto terug naar Irkutsk, het was mooi geweest. Heerlijk mocht ik even douchen in het hostel en al mijn Russisch geld is nu precies op! Er was in het hostel nog een grappige Amerikaan met een grote mond die in St. Petersburg bij een milieu NGO had gewerkt en verhalen had over buiten slapen in de vrieskou en twee lichtjes in het donker op het Baikalmeer die toen verdwenen. De volgende ochtend vond men op de bodem van het meer de auto terug met twee inzittenden… Het meer is al aan het dooien, ook al vriest het buiten nog veertien graden…
