Priewjet Moskwa

donderdag 3 april 2008

 

Wat een heerlijke morgen…gisteravond ontdekte ik een lege coupe, en deze hebben Sveta en ik toen ook maar bezet zodra Niek sliep. Zo’n extra coupe is ook handig voor het inpakken van je tas als je niet rechtop in je eigen bed kunt zitten. Dat ging dus fijn relaxed en daarna zijn we met zijn drietjes gaan ontbijten in de restaurantcoupe (die nu eindelijk wel aan de trein vastzat). Lekker brood met wat kaas en wat vlees en een kop koffie! We konden heerlijk naar buiten kijken, naar de sneeuw op de grond waar de zon nog niet scheen en de berkenbomen, sparren en houten huisjes.

 

Uiteindelijk komen we met dertig minuten vertraging in Moskou aan, wat eerder twee uur vertraging is geweest…Sveta blij natuurlijk, nu kan ze de trein naar Novosibirsk in ieder geval intijds halen.

Sveta kan een taxi voor ons drie regelen. Mijn eerste keer in Moskou…de chauffeur heeft retro Retro Retrooo Retro FM opstaan en op het ritme van de muziek loopt een meisje van een jaar of 20 voor ons uit. Ze heeft een stok nodig om haar ene kreupele been te ondersteunen. Alleen sommige reclame langs de weg heeft romaans schrift, verder is alles in cyrillisch.

 

Mijn tas stoppen we in een kluis. Sveta koopt op het Iaroslavskaia een heleboel speelgoed en snoepjes voor Niek. We lopen met zijn drieen tussen de volgestouwde etalages langs opgeschoten aangeschoten Russen naar het perron. Het stinkt naar pies. Op het perron verkopen mensen fruit en kleurdozen. Bij elke wagon staat een provodnik in strak uniform. De vrouw bij de wagon van Sveta en Niek maakt een praatje met ons en knuffelt Niek. Sveta is alleen in een coupe met drie mannen…

 

Sveta is weg en ik besluit naar huis te bellen. Vraag verschillende mensen waar ik een telefoonkaart kan kopen, en word van het kastje naar de muur gestuurd. Er wordt geen Duits en geen Engels gesproken. Na een uur zoeken bel ik eindelijk naar huis. Mijn kaart van 380 roebel (net iets meer dan 10 euro) is in een minuut kletsen met mama opgeslorpt…

 

Ineens is het eenzaam en alleen zo zonder Sveta die Russisch spreekt. Ik probeer uit te zoeken hoeveel tijd het kost om naar de botanische tuin te gaan. Zeker een half uur en ook weer 10 euro zegt de mevrouw aan het loket, ik geloof haar eigenlijk niet. Ze geeft mijn geld terug en ik ga even buiten op een bankje zitten om op adem te komen. De zon schijnt warm. Ik besluit mijn stoute schoenen aan te trekken en een metro naar het Kremlin te nemen.

 

Ik heb het Kremlin gezien! Van buiten, dat dan weer wel. Met behulp van wat Chinezen die wEl Engels kunnen. Wat een grootsheid daar allemaal. Enorme standbeelden, enorme rode muren, enorm kleurige uien op de basiliek. Rare lui die Russen. Er is een fijn park rond het Kremlin met musjes die een zandbad nemen en mannen die bollen planten. Het is er warm, maar nog veel minder lente dan in Nederland.